Zaburzenie osobowości lękowo-unikającej: gdy osoba dystansuje się ze strachu przed odrzuceniem
- Agnieszka Kaczmarek-Muller

- 11 maj
- 1 minut(y) czytania

Czy całkowicie unikasz imprezy z obawy przed poczuciem się nie na miejscu?
Czy spróbowanie czegoś nowego z przyjaciółmi nie wchodzi w grę z obawy przed kompromitacją?
Czy otwarcie się przed partnerem jest dla Ciebie trudne – czy strach przed odrzuceniem Cię przytłacza?
Jeśli te scenariusze brzmią znajomo, możesz cierpieć na zaburzenie osobowości lękowo-unikającej.
Osobowość lękowo-unikająca to stan, w którym ogromna potrzeba bliskości ściera się z jeszcze większym strachem przed zranieniem. Osoba z tym zaburzeniem czuje się „gorsza” i mniej wartościowa od innych, co sprawia, że każda interakcja społeczna wydaje się ryzykowna. Zamiast brać udział w życiu towarzyskim czy zawodowym, tacy ludzie często wybierają bezpieczną izolację. Nie robią tego jednak z braku chęci kontaktu, ale z lęku, że zostaną ocenieni, wyśmiani lub odrzuceni. To życie w ciągłym napięciu, gdzie pragnienie bycia zauważonym walczy z paraliżującą potrzebą ukrycia się przed światem.
Chcesz dowiedzieć się więcej? Obejrzyj mój krótki filmik.





Komentarze